Ξαναβάλτε τον έρωτα αρχηγό

Όποτε συναντώ τον Σταμάτη Κραουνάκη δεν ξέρω τι να τον πρωτορωτήσω. Σκωπτικός και χειμαρρώδης, μονοπωλεί κάθε φορά τη συζήτηση με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Οι λέξεις που χρησιμοποιεί στον λόγο του, έρχονται να μας θυμίσουν συχνά πυκνά τις διαχρονικές επιτυχίες του αλλά και το ταλέντο του στη δημιουργία εικόνων και συναισθημάτων. Φέτος εμφανίζεται για ακόμη μια φορά στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη για ένα one man show! Εκεί τον συνάντησα.

Σε τι φάση σε βρίσκουμε αυτό τον καιρό Σταμάτη;

Αυτή τη στιγμή νιώθω σαν ένα ιπτάμενο αντικείμενο γιατί δεν θέλω να εισπράξω καμία τοξικότητα από τον υπερχειλίζοντα θυμό. Αισθάνομαι ότι ίπταμαι και μαζεύω εικόνες, αισθήματα. Η ψυχή μου δεν είναι σε ένα μέρος.

Αυτός ο θυμός θεωρείς ότι είναι αδικαιολόγητος;

Θεωρώ ότι είναι ένας θυμός καθυστερημένος. Άργησε να έλθει. Και δεν έχει σημασία πια να πεις ότι εσύ φώναζες. Αυτό που μπορείς να κάνεις μόνο, αυτή τη στιγμή, είναι να βοηθήσεις, δίνοντας αυτά που μπορείς.

[cc_quote]Υφιστάμεθα τη βία μιας σπαρακτικής κρίσης του καπιταλισμού[/cc_quote]Αυτή τη στιγμή είμαστε θεατές των περιστάσεων;

Όχι νομίζω. Μπορεί να υπάρξει μία αντίδραση ανά πάσα στιγμή. Δεν θα πρέπει να κάνουμε το λάθος και να μιλάμεμόνο για τη χώρα μας. Υφιστάμεθα τη βία μιας σπαρακτικής κρίσης του καπιταλισμού, που προσπαθεί με οποιοδήποτε τρόπο – πολτοποιώντας πληθυσμούς- να σταθεί στα πόδια του.

Πώς θα έκρινες τους Έλληνες;

Τους αγαπάω τους Έλληνες με όλα τους τα ελαττώματα, γιατί ζουν στο φως. Αυτό είναι η κατάρα τους, αυτό είναι και η ευχή τους. Οι Έλληνες ξέρουν πως ό,τι και να κατεβάσει ο ουρανός σε 5 λεπτά θα έχει βγει ο ήλιος. Αυτό τους κάνει και λίγο “σκασίλα” τους.

Τώρα, το συστηματάκι της ευρωπαϊκής τραπεζικής βίας, θέλει να μας έχει χαμηλά. Το βλέπουμε χρόνια τώρα. Υπάρχει αυτή τη στιγμή η προσπάθεια μιας διαχείρισης. Ο λαός είπε ένα ΟΧΙ, το οποίο όχι μόνο μεταφράστηκε λάθος, αλλά ακόμα και αυτοί που καμωθήκανε, ότι στέκονται να υπερασπιστούν το ΟΧΙ, φτιάξανε μία μικρή αγορά διαχείρισης του.

[cc_quote]Τα κόμματα είναι άλλοθι δημοκρατίας [/cc_quote]Στο νέο κόμμα, στο ΛΑΕ αναφέρεσαι;

Όταν γίνονται τα πράγματα κόμματα, διαλύονται όλα. Τα κόμματα είναι άλλοθι δημοκρατίας και δεν σημαίνουν τίποτα αυτή τη στιγμή. Η εξουσία είναι οι τράπεζες. Οι κυβερνήσεις είναι οι διαχειριστές και ο λαός αθώοι ψηφοφόροι, οι οποίοι ξεγελιούνται ότι έχουν λόγο με την ψήφο τους. Αυτή τη στιγμή είναι πολύ σκληρά τα γεγονότα. Ο κόσμος, που υποφέρει, δεν προλαβαίνει να σκεφτεί παραπάνω.

Βλέπεις φως στο τούνελ;

Βεβαίως. Δεν είμαι αισιόδοξος, αλλά γνωρίζω ιστορία. Ποτέ δεν ήταν τα πράγματα στάσιμα. Σπρώχνανε, σπρώχνανε στο τέλος κάτι γίνονταν. Πάντα ο κόσμος αντιδρούσε και πάντα κάτι κέρδιζε.

[cc_quote]Όλη η Ευρώπη κρέμεται από τις διαθέσεις ενός Ναζί[/cc_quote]Είσαι δυσαρεστημένος από την κυβερνητική πολιτική;

Δεν μπορώ να πω κάτι. Από τη στιγμή που μπήκαν οι υπογραφές, είναι μονόδρομος. Πιστεύω ότι θα γίνουν προσπάθειες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω ότι η έξοδος από τα μνημόνια θα γίνει διά της ευθείας οδού.

Είναι τραγικό το γεγονός, ότι όλη η Ευρώπη κρέμεται από τις διαθέσεις ενός Ναζί. Γιατί ο Σόιμπλε είναι ένας Ναζί στην ουσία.

Πριν είχαν αφήσει να διαφαίνεται μία ελπίδα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα;

Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή δεν είναι αυτό που ήταν. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κομμουνιστικό κόμμα. Είναι ένα ροζ αστικούλι αριστερίζον, με πολύ ΠΑΣΟΚ μέσα. Βέβαια δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι όταν είσαι χωρίς ελπίδα μπορείς να κάνεις την ιστορική σου έξοδο. Το μεγαλύτερο δράμα ενός λαού είναι να νομίζει ότι έχει ευτυχία με ψεύτικα λεφτά.

Εσύ εκφράζεις έντονο πολιτικό λόγο. Θεωρείς ότι η κριτική που ασκείς σε έχει πλήξει;

Αυτό το έκανα από τα 30 μου. Απλώς τότε οι άνθρωποι ήταν με τις κάρτες τους, τις καταθέσεις τους και την καλή τους τη ζωή και δεν τα άκουγαν. Δεν έδιναν σημασία. Την ώρα που ξεκίνησαν τα δύσκολα αυτό το πράγμα φάνηκε παραπάνω. Το να είσαι αληθινός, ειλικρινής και επιθετικός, την ώρα που θα καταρρεύσει το οικοδόμημα του ψεύδους, εσύ θα είσαι στη βάρκα σου.

Όλοι μιλάνε για τα λεφτά. Μήπως πρέπει να μετατοπιστεί το κέντρο βάρους μας και σε άλλες αξίες;

Φυσικά, αλλά ποιος το κάνει; Όλοι θέλουν παραπάνω από όσα έχουν και όλοι είχαν μάθει να ξοδεύουν παραπάνω από όσα είχαν. Έτσι την πάτησε η Ελλάδα. Αν ήμουν ο Τσίπρας θα έπαιρνα ένα διπλοκάμπινο, τρία τρακτέρ και θα οδηγούσα τους πρώτους 100 πρόσφυγες σε ένα εγκαταλελειμμένο ελληνικό χωριό. Θα το έκανα σαν πρώτη συμβολική κίνηση. Βλέπεις υπάρχουν άνθρωποι που εκμεταλλεύτηκαν την ιστορία των προσφύγων, αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που τους μαζέψανε στα σπίτια τους. Δεν υπάρχει ελληνικό σπίτι που να μην έχει μία προσφυγική ρίζα.

Η Ευρώπη πώς βλέπεις να το αντιμετωπίζει όλο αυτό το θέμα;

Η Ευρώπη είναι ένα αποτυχημένο χαρτί. Της απέτυχε και το ευρώ και ο τρόπος που τα διαχειρίζεται. Έχουμε πέσει στα νύχια ενός παρανοϊκού ναζιστή, βλέποντας και αυτές τις αλλαγές και στη Πορτογαλία… Αρχίζει και αλλάζει οχάρτης σιγά σιγά.

Τι πρέπει να γίνει;

Να σταματήσουμε την κωλογκρίνια και να κοιτάξουμε τι θα κάνουμε με τους εαυτούς μας. Γιατί με όλα αυτά ο έρωτας έχει πάει σε δεύτερη μοίρα και ο έρωτας είναι το γενεσιουργό στοιχείο. Ο έρωτας θα μας κάνει να αντιδράσουμε. Οι άνθρωποι δεν ζευγαρώνουν, γιατί περιμένουν από τα λεφτά. Όλα τα μεγάλα έργα και οι δημιουργίες όλα έγιναν από έρωτα και έχει φύγει από τη μέση ο γεννήτωρ. Και το λέω χρόνια ο έρωτας δεν θέλει πολλά λεφτά. Η εξουσία στον έρωτα έχει αποτύχει και μπαινοβγαίνουν οι ψυχίατροι στα Μαξίμου εδώ και χρόνια. Εγώ αυτό που έχω να πω είναι “Ξαναβάλτε τον έρωτα αρχηγό”.

Φέτος γιατί δεν έκανες σάτιρα;

Γιατί δεν είχα τι να σατιρίσω, ό,τι ήταν να πω μέσω της σάτιρας το είπα, τώρα πλέον ο κύκλος έχει κλείσει. Από την άλλη είχα πάρα πολλή ανάγκη να διαχειριστώ το ρεπερτόριό μου. Άλλωστε και πολλοί φίλοι μού μου ζητούσαν να κάνω τη φετινή βραδιά.

Είναι αυτό μία ασπίδας προστασίας;

Όχι δεν το έκανα για αυτό. Στον πόλεμο την ώρα που παλεύουμε να απαλλαγούμε από κάτι που μας πνίγει, θα πάμε και στο αστείο. Φέτος είχα ανάγκη να πάω στο αίσθημα. Το συναίσθημα μπορεί να σε ξεπλύνει. Νομίζω ότι η βραδιά μας η φετινή το πετυχαίνει αυτό. Έχει ιαματική λειτουργία.

kraounakis_2

Από τα τόσα χρόνια πορείας, τι είναι αυτό που κρατάς και τι είναι αυτό που αφήνεις;

Δεν θέλω τις αναμνήσεις. Οι αναμνήσεις είναι σαν τα λουλούδια στο βάζο. Όταν μαραθούν πρέπει να φύγουν. Τις αναμνήσεις ή τις έχεις σωματοποιήσει και τις έχεις πάνω σου ή δεν σου χρειάζονται.

Ποια θα έλεγες ότι είναι η στιγμή σταθμός στη μέχρι τώρα διαδρομή σου;

Νομίζω η επόμενη. Η οποία θα είναι ένα γαλλικό έργο του οποίου τα δικαιώματα τα έχω αγοράσει εδώ και πολλά χρόνια και αυτές τις μέρες έχει αρχίσει και τροχοδρομείται, για να ανέβει του χρόνου.

Τα τραγούδια σου είναι πολύ αφηγηματικά. Φτιάχνουν εικόνες.

Είναι ο λόγος δυνατός. Το ρεφρέν όταν έρχεται σημαίνει κάτι. Το παίρνεις μαζί σου… Ο λόγος έκανε διαχρονικά τα τραγούδια μου, όχι η μουσική. Η μουσική ήταν ένα καλό όχημα. Στις μέρες μας όμως βλέπουμε ότι το κόνσεπτ έχει καβαλήσει τη δημιουργία. Νομίζουν όλοι ότι με έναν έξυπνο στοίχο ή με μία μουσική, που να μιμείται ένα αίσθημα, μπορεί κάτι να συμβεί. Δεν θα συμβεί.

Τι νιώθεις όταν ακούς όλο αυτό τον κόσμο να τραγουδάει τα τραγούδια σου;

Πάω απέναντι, δεν κάθομαι να ναρκισσευτώ. Κλείνω τα μάτια και τα ακούω σαν χορωδία από το μέλλον, όταν θαέχω πεθάνει, μπορεί να λένε κάπου τα τραγούδια μου οι άνθρωποι αυτοί. Δεν θέλω να με κυνηγάει τίποτα άλλο παρά μόνο η επόμενη “καύλα” μου.

Γιατί η μουσική είναι από τις πιο δημοφιλείς τέχνες;

Γιατί έχει να κάνει με το κλάμα ενός μωρού, με την κραυγή μιας γυναίκας την ώρα που γεννάει, με το νανούρισμαπου θα πει η μάνα στο παιδί. Με ένα ηχητικό ζωηρό τραγούδι που θα πουν δέκα Νέγροι την ώρα που θα κάνουν πάρτι.Η μουσική είναι η τέχνη της αρμονίας.

Σχόλια

By | 2017-04-23T22:25:12+00:00 2 Δεκέμβριος, 2015|
RADIO CHAT