Έχε το νου σου στο παιδί… υπάρχει ελπίδα

Γυρνάς αργά, μπαίνεις σπίτι βράδυ Παρασκευής ή ξημερώματα Σαββάτου, καλύτερα.

Πρώτη κίνηση, ανοίγεις κινητό. Βλέπεις… Σιωπή. Δεν μπορεί κάτι δεν κατάλαβες καλά… Κάτι λάθος πήγε στους νευρώνες του εγκεφάλου σου. Μια δεύτερη ματιά είναι απαραίτητη. Κοιτάς διαβάζεις, διαβάζεις, διαβάζεις  «Εκρήξεις στο Παρίσι», «Μακελειό στο Παρίσι», «Τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι». Και μετά εικόνες ,πολλές εικόνες, μετεωρίτες εικόνες, που πέφτουν πάνω σου, κάνοντάς σε συντρίμμια. Εικόνες φριχτές, σώματα τυλιγμένα με σεντόνια, ουρλιαχτά ανθρώπων, κορμιά διαμελισμένα. Πρόσωπα ανέκφραστα με κραυγές μάτια..

Βλέπεις κ ξανά βλέπεις και δεν θες πια να βλέπεις. Δεν θες να ξέρεις. Εφιάλτες στιγμών, εφιάλτες εποχών.

Και το Παρίσι η πόλη του φωτός, πόλη του σκότους μονομιάς. Και τώρα; Τώρα; Τρομοκράτες είπανε, τζιχαντιστές τα τέρατα που έσβησαν το παριζιάνικο το φως.

Ξημέρωσε και προσπαθείς να μπεις στη δική σου κανονικότητα ζωής. Μπορείς; Θα μπορέσεις. Μέχρι τώρα καλά τα έχεις καταφέρει, βλέποντας ξεβρασμένα πτώματα σε παραλίες, πoστάροντας πνιγμένα παιδιά στο προφίλ σου. Και μια ερώτηση “Εγώ τι μπορώ να κάνω;” και μια κατάφαση “H ζωή συνεχίζεται” είναι το μαξιλάρι της δικής σου ζωής, εκεί που κοιμίζεις τις τύψεις σου…

Σηκώνεσαι, αρπάζεις ένα note το κολλάς στο PC » Έχε το νου σου στο παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα….»

Σχόλια

By | 2015-11-14T13:32:41+00:00 14 Νοέμβριος, 2015|
RADIO CHAT