Πόσα μυστικά χωρούν σε μια οικογένεια;

Τον Στέφανο τον γνώρισα στο facebook. Κοινός φίλος, φίλων καλλιτεχνών. Άρχισα να παρακολουθώ το έργο του από καθαρή περιέργεια μια και ανήκουμε στην ίδια γενιά δημιουργών και μένουμε και οι δυο στο Λονδίνο. Έπειτα διάβασα ένα από τα μυθιστορήματα του και στη συνέχεια τον γνώρισα από κοντά. Μου έκαναν εντύπωση τρία πράγματα. Η συνεχής ενασχόλησή του με το διαδίκτυο κι ο τρόπος του να εκφράζεται γραπτώς μέσα από αυτό. Οι ιστορίες που τον απασχολούν σαν δημιουργό και τρίτο και σημαντικότερο η ειλικρίνεια και η καθαρότητα που έχει το βλέμμα του. Το καινούριο του μυθιστόρημα «Το μυστικό του Λεβάντε» είναι μια καλή αφορμή να τον γνωρίσουν λίγο παραπάνω οι αναγνώστες του maga.gr.

Γιατί γράφεις; Ακούγεται λίγο απότομο αλλά πάντα με ενδιαφέρει να μάθω την κινητήρια δύναμη του κάθε δημιουργού. Ίσως με βοηθάει να καταλάβω περισσότερο το έργο τους.

Θα το έχεις ξανακούσει, αλλά γράφω επειδή έτσι νιώθω. Νιώθω ότι γεννιέται μια ιδέα στο μυαλό μου και πρέπει να την πω. Χωρίς γιατί και πώς. Μόνο το πότε έχει σημασία.

Τρίτο βιβλίο στη σειρά, το «Μυστικό του Λεβάντε». Εύχομαι να είναι καλοτάξιδο. Μίλησε μας λίγο για αυτό το βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα για την Κατοχή στη Ζάκυνθο, με άγνωστες πραγματικές ιστορίες που ο ήρωας μαθαίνει ψάχνοντας για ένα θησαυρό, για τον οποίο του μίλησε ο παππούς του λίγο πριν πεθάνει.

Στέφανε δεν έχω διαβάσει ακόμα το καινούριο σου βιβλίο. Από την περίληψη, όμως, διαπίστωσα πως έχει κάποιες ομοιότητες με το προηγούμενο, το «Όσα χωράει η στιγμή». Ο έρωτας, η αναδρομή στο παρελθόν, η αναζήτηση της αλήθειας μέσα από κάποιο μυστικό/παρελθόν/ανάμνηση. Οι περισσότεροι συγγραφείς έχουν κάποια ζητήματα που, λίγο – πολύ, τους απασχολούν σε όλο το έργο τους. Στα δικά σου είναι τελικά ο έρωτας και η αναζήτηση της αλήθειας;

Με προβληματίζεις, γιατί δεν το είχα σκεφτεί. Σίγουρα ο έρωτας υπάρχει σε ό,τι γράφω, όπως παντού νομίζω. Τόσο η παρουσία όσο και η απουσία του είναι ειδοποιός διαφορά στη ζωή μας. Από εκεί και πέρα, με γοητεύει πολύ το παρελθόν ως τροχοπέδη ή ως ελατήριο σε ό,τι κάνουμε. Κάθε οικογένεια έχει μυστικά είτε μεταξύ της είτε από τους άλλους και για μένα είναι πρόκληση η σκέψη ότι μπορεί να έρθει κάποιος μετά από 70 χρόνια και να τα ανακαλύψει, ενώ όλοι πίστευαν ότι ήταν καλά θαμμένα. Συνεπώς, ίσως είναι ακριβής η παρατήτησή σου.

11208818_10153903259235942_1696416446_n
Είπες πρόσφατα κάτι που με προβλημάτισε, για τον χρόνο που καταναλώνουμε στα μίντια και πως άνετα αν δεν υπήρχαν θα είχες γράψει κάποιο βιβλίο παραπάνω. Σκέψη που έχω κάνει και εγώ στο παρελθόν. Μήπως, όμως, είναι και αυτός ένας τρόπος να επικοινωνήσεις τελικά αυτό που έχεις μέσα σου σα δημιουργός; Ή λειτουργεί κάπως αποσυντονιστικά;

Σίγουρα επικοινωνείς αυτό που έχεις μέσα σου γι’ αυτό και λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά. Αλλά αυτό που λες, όποια και αν είναι η αξία του, θα χαθεί στις χρονογραμμές. Μετά από μία βδομάδα κανείς δε θα το θυμάται και όποιος το θυμάται θα δυσκολευτεί να το βρει. Θα έχει φύγει όμως από σένα, οπότε αντί να φυλακιστεί σε ένα βιβλίο ή σε ένα τραγούδι, θα φυλακιστεί στα δυαδικά ψηφία του ίντερνετ. Με άλλα λόγια, νομίζεις ότι εκφράζεσαι ενώ στην ουσία απλά εκτονώνεσαι και αυτό λειτουργεί μάλλον αποσυντονιστικά.

E-books, λογοτεχνικά περιοδικά, διαγωνισμοί, βιβλία, blogs. Φαίνεται λες και οι Έλληνες πιο πολύ γράφουν παρά διαβάζουν. Είναι γόνιμη λες η εποχή μας, ή μας οδηγεί στο να δημοσιεύουμε αβίαστα τις σκέψεις και τα κείμενα μας. Είπες χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για να ολοκληρώσεις το βιβλίο. Πώς μπαίνει στη ζυγαριά αυτή η προσπάθεια, με το διήγημα που γράφει κάποιος μέσα σε λίγες ώρες και με ένα upload το βγάζει στο διαδίκτυο.

Με όλα αυτά που συμβαίνουν, η εποχή μας είναι σίγουρα γόνιμη. Ο κόσμος πιέζεται από όλες τις πλευρές και ψάχνει μια διέξοδο. Το γράψιμο πάντα λειτουργούσε ως τέτοια και δεν είναι κακό ο κόσμος να γράφει. Το κακό είναι να γράφει ενώ δεν διαβάζει και συνεπώς, δεν μπορεί να αποτιμήσει την αξία αυτού που γράφει. Ακόμα και έτσι όμως, το διαδίκτυο σου δίνει αυτή τη δυνατότητα, να δημοσιεύσεις ό,τι θέλεις. Καν’ το, περίμενε να πάρεις τα σχόλια των άλλων και αν δεις ότι αυτή η τριβή είναι κάτι που δε σε φθείρει, κυνήγησε και μια έκδοση.

Αρκετοί, ίσως, φαντάζονται τους συγγραφείς σαν κάτι κουλτουρέ τύπους που είναι όλη μέρα πάνω από ένα λάπτοπ – γραφομηχανή. Περιέγραψε μου τη δική σου καθημερινότητα.

Εντελώς κινηματογραφική αυτή η εικόνα, κυρίως όμως γιατί αποδίδει το πώς ήταν οι συγγραφείς πριν 100 χρόνια. Ωραίες εποχές, αλλά έχουν αλλάξει. Προσωπικά, σηκώνομαι το πρωί και μεταμορφώνομαι σε σαρδέλα για να χωρέσω στο μετρό. Μετά περνάω 8 ώρες σε ένα γραφείο διαμαρτυρόμενος για τον αποπνικτικό αέρα και επιστρέφω στο σπίτι, όπου έχω να κάνω τα απλά και καθημερινά. Ο χρόνος για γράψιμο είναι περιορισμένος και πρέπει να γίνει ολόκληρη προσπάθεια για να βρεθεί.

Δεν είναι εύκολο να γυρίσεις ένα διακόπτη και να αρχίσεις να γράφεις.

Σκέφτηκες ποτέ να γράψεις στα Αγγλικά; Πιστεύεις ότι οι ιστορίες σου αφορούν το Αγγλικό κοινό, ή είναι πιο πολύ για το ελληνικό;

Το σκέφτηκα, αλλά δεν μπορώ να το κάνω. Όταν γράφεις, πρέπει να νιώθεις ότι κατέχεις τη γλώσσα ολοκληρωτικά. Δεν μπορεί να θες να πεις κάτι και να κολλάς, ή να ανοίγεις λεξικό. Ως προς τις ιστορίες, νομίζω ότι οι άνθρωποι είναι παντού οι ίδιοι, γι’ αυτό και οι ιστορίες ενός μέρους αφορούν λίγο πολύ και όλους τους άλλους που δεν ζουν εκεί. Τα Ελληνικά βιβλία δεν έχουν πολλή τύχη στην ξένη αγορά, αλλά κυριότερος λόγος για μένα είναι ότι δεν έχει βρεθεί ακόμα ο δούρειος ίππος, όπως ήταν για παράδειγμα ο Μάρκες για τους συγγραφείς της Λατινικής Αμερικής.

Μόλις βγήκε το βιβλίο σου από το «φούρνο» όμως θα ήθελα να μας πεις αν έχεις ήδη κάποιο άλλο στα σκαριά.

Θέλω να γράψω μια μικρή δυστοπική νουβέλα που έχει κολλήσει στο μυαλό μου, αλλά το επόμενο βιβλίο που βλέπω σαν οργανωμένο πρότζεκτ είναι ξανά για τη Ζάκυνθο, αυτή τη φορά όμως για το σεισμό που κατέστρεψε ολόκληρη την πόλη και την τότε κουλτούρα.

[cc_full_width_col background_color=»f1f1f1″]Μάθετε περισσότερα για τον Στέφανο στην προσωπική του ιστοσελίδα www.stefivos.com [/cc_full_width_col] 

Σχόλια

By | 2017-04-23T22:25:22+00:00 4 Μάιος, 2015|
RADIO CHAT