Twitter γιοκ

[cc_quote]οι αφορισμοί ποτέ δεν έλυσαν τίποτε[/cc_quote]12:30 η ώρα το πρωί και μιλάω με κάτι φίλους στη Νέα Υόρκη, όταν ξαφνικά δέχομαι καταιγισμό μηνυμάτων στο twitter ότι σταμάτησε  η πρόσβαση στο συγκεκριμένο μέσο στην Τουρκία μετά από σχετική εντολή της εισαγγελίας Κωνσταντινούπολης. Σοκ.

Υπήρχαν οι φήμες 6 ώρες πιο πριν όταν ο Ταγίπ Ερντογάν είχε πει κατά τη διάρκεια προεκλογικής ομιλίας «θα ξεριζώσουμε το Τwitter και δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι θα πει η διεθνής κοινότητα. Όλοι θα αντιληφθούν την ισχύ της Τουρκικής Δημοκρατίας» [1. Το Βήμα], κανείς, όμως, δεν τις πήρε και ιδιαίτερα στα σοβαρά. Δεν ήταν δα και η πρώτη φορά που ο Τούρκος πρωθυπουργός είχε βάλει στο στόχαστρο το εν λόγω δίκτυο.

1911641_10202743136316043_1895361077_n

Να υπενθυμίσω ότι κατά τη διάρκεια των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων το καλοκαίρι του 2013, είχε πει πως το Twitter -που χρησιμοποιούσαν κατά κόρον οι διαδηλωτές- ήταν «μπελάς». Επιπροσθέτως ο ίδιος, πρόσφατα, είχε απειλήσει να μπλοκάρει τόσο το Facebook και το YouTube [2. in.gr], αλλά τελικά τίποτε δεν έγινε. Οπότε όλοι θεωρήσαμε ότι είναι άλλο ένα λεκτικό πυροτέχνημα. Λάθος. Κακή εκτίμηση, άσχημες εντυπώσεις, λανθασμένοι  χειρισμοί.

Και εξηγούμαι. Καταρχήν, πρόκειται για ιλαροτραγωδία, αφού παρά τα μέτρα αποκλεισμού, πολλοί χρήστες ξεπέρασαν ήδη την απαγόρευση χρησιμοποιώντας άλλους servers ή τα δίκτυα VPN. Για την ακρίβεια τα τηλεοπτικά δίκτυα και οι δικτυακοί τόποι της γείτονος κατακλύστηκαν λίγα λεπτά μετά την απαγορευτική δικαστική απόφαση από οδηγίες για το πώς μπορούν να την παρακάμψουν [3. revolution-news.com].

534427_10202743134275992_1690318680_n

Η υπηρεσία, μάλιστα, πελατών του Twitter έδωσε οδηγίες για το ξεπέρασμα της απαγόρευσης με τον συνιδρυτή του Twitter, Τζακ Ντόρσεϊ,  να λέει  στα τουρκικά στο εν λόγω μέσο για το πως μπορούν οι χρήστες της υπηρεσίας να αναρτούν μηνύματα μέσω των υπηρεσιών SMS των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας (https://twitter.com/policy). Παράλληλα, έχει δημιουργηθεί ένα φόρουμ  χρηστών του Διαδικτύου οπαδών των περίφημων Wikileaks, στο οποίο παρουσιάζονται διεξοδικά, με κάθε λεπτομέρεια, βήμα-βήμα, το πώς μπορεί κάποιος στην Τουρκία να παρακάμψει το ‘μπλόκο’ [4. www.wikileaks-forum.com].

Οπότε μιλάμε για μια απόφαση η οποία εύκολα παρακάμπτεται τεχνικά. Δεν είναι καθολική μάλιστα, αφού η  τουρκική κυβέρνηση αδυνατεί να την εφαρμόσει ευρέως. Ενδεικτικά «οι Τούρκοι χρήστες του Twitter κάνουν καθημερινά κατά μέσο όρο περίπου 1,8 εκατ. αναρτήσεις μηνυμάτων. Μια ημέρα πριν την απαγόρευση οι αναρτήσεις έφθασαν τα  1,75 εκατ. μηνύματα, ενώ χτες το πρωί οι αναρτήσεις ξεπέρασαν τις 500 χιλιάδες, γεγονός που δείχνει ότι οι περισσότεροι των Τούρκων χρηστών του εν λόγω δικτύου βρήκαν εναλλακτικούς τρόπους πρόσβασης παρά το μπλόκο» [5. in.gr].

1743733_10202743135316018_509583076_n

Αυτή είναι, όμως, η μια πλευρά της υπόθεσης.  Η άλλη αφορά το ρήγμα στη σχέση του Τούρκου πρωθυπουργού με τον Τούρκο Πρόεδρο. Μια εβδομάδα πριν τις κρίσιμες δημοτικές εκλογές στην Τουρκία και ενώ τα προγνωστικά «βλέπουν» το κυβερνητικό κόμμα στην πρώτη θέση, αλλά και την αντιπολίτευση να κερδίζει έδαφος, προκαλείται ανοιχτή διαμάχη μεταξύ του Ταγίπ Ερντογάν και του προέδρου Αμπντουλά Γκιουλ, ο οποίος χαρακτήρισε, μέσω Twitter κιόλας (!), απαράδεκτη ενέργεια το μπλοκάρισμα της εν λόγω διαδικτυακής υπηρεσίας, τόνισε ότι ο αποκλεισμός πρέπει να επιβάλλεται μόνο σε μεμονωμένες σελίδες/προφίλ, ανέφερε ότι «τεχνικά είναι αδύνατη η εφαρμογή της καθολικής απαγόρευσης» [6. Το Βήμα ], ενώ εξέφρασε την ελπίδα ότι το μπλοκάρισμα του Twitter στην Τουρκία θα είναι προσωρινό.

Παράλληλα έχουμε πλήθος αντιδράσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μπορεί ο Ταγίπ Ερντογάν να δήλωσε ότι δεν τον ενδιαφέρουν τι θα πουν οι ξένοι ωστόσο η Επίτροπος της Ε.Ε. για τις ψηφιακές τεχνολογίες και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Neelie Kroes (http://en.wikipedia.org/wiki/Neelie_Kroes), διαμήνυσε μέσω Twitter ότι η απαγόρευση ήταν «αβάσιμη, άσκοπη, και δείγμα δειλίας» [7. twitter.com/NeelieKroesEU ], ενώ ο επίτροπος Διεύρυνσης Štefan Füle (http://en.wikipedia.org/wiki/%C5%A0tefan_F%C3%BCle) εξέφρασε σοβαρή ανησυχία επισημαίνοντας ότι η ελευθερία επικοινωνίας αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Ε.Ε. [8. europa.eu ].

DD592D19DFF76404C25A8EDF6FFB09D9

Αντίστοιχες, αν όχι πιο σκληρές δηλώσεις είχαμε τόσο από τους Hannes Swoboda [9. wikipedia.org],  επικεφαλής της πολιτικής ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο («Ο Ερντογάν έχει χάσει κάθε αίσθηση ισορροπίας.», [10. www.socialistsanddemocrats.eu ] και Martin Schulz [11. wikipedia.org], πρόεδρου της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και υποψηφίου για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις επικείμενες Ευρωεκλογές  εκ μέρους των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών («Αυτή η αυταρχική κίνηση είναι μια άμεση επίθεση ενάντια στην ελευθερία της έκφρασης.», [12. www.europarl.europa.eu].

Στο ίδιο μήκος κύματος και οι αντιδράσεις των Alexander Graf Lambsdorff  [13. en.wikipedia.org], αντιπροέδρου της ομάδας των Φιλελευθέρων στο Ευρωκοινοβούλιο, μέλους της μικτής διακοινοβουλευτικής επιτροπής Ε.Ε.-Τουρκίας και ιδρυτικού μέλους του Γερμανικοτουρκικού Συνδέσμου («Ζητώ την αναστολή της διαδικασίας προσχώρησης. Η ελευθερία των media είναι μια βασική ευρωπαϊκή αξία. Εάν ο Erdoğan δεν το καταλαβαίνει, δεν έχει νόημα η οποιαδήποτε διαπραγμάτευση μαζί του.»,  [14. www.todayszaman.com] και Ska Keller [15. en.wikipedia.org], μέλους των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο όπως και μέλους της μικτής διακοινοβουλευτικής επιτροπής Ε.Ε.-Τουρκίας («Είναι μια σαφής επίθεση στη δημοκρατία με κύριο στόχο την αποσιώπηση κάθε κριτικής στον Ερντογάν. Η Επιτροπή πρέπει να στείλει ένα ισχυρό μήνυμα στην τουρκική κυβέρνηση ότι η υπονόμευση της ελευθερίας της έκφρασης δεν είναι αποδεκτή.», [16. www.greens-efa.eu].

1186035_10202743137316068_1074140661_n

Φυσικά, σε παρόμοιο, αν όχι στο ίδιο, πλαίσιο κινήθηκαν και οι αξιωματούχοι στην Ουάσινγκτον, με την εκπρόσωπο του State Department, Jen Psaki [17. en.wikipedia.org] να εκφράζει την ανησυχία της για την απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης: «Οι δημοκρατίες γίνονται ισχυρότερες από την πολυφωνία. Η ανεξαρτησία των Μέσων Ενημέρωσης είναι βασική αρχή στις ανοικτές και δημοκρατικές κοινωνίες, ενώ αποτελεί παράλληλα και εγγύηση για τη διαφάνεια» [18. news.in.gr].

Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω, τίθενται τα εξής ερωτήματα: 
– Θα επηρεαστεί το τουρκικό εκλογικό σώμα από την πρόσφατη απαγόρευση;
– Εισέρχεται η Τουρκία εισέρχεται σε μια περίοδο Μακαρθισμού;

Όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, πολύ πιθανόν, αλλά όχι στον βαθμό που θεωρούν οι Ευρωπαίοι και μη αξιωματούχοι. Το κομματικό ακροατήριο του Ταγίπ Ερντογάν άλλωστε δεν είναι ιδιαίτερα χρήστης των κοινωνικών μέσων δικτύωσης, όπως τονίζουν ειδικοί αναλυτές. Όμως, υπάρχει μια σημαντική μερίδα της νεολαίας αυτού που αρέσκεται  στο να χρησιμοποιεί ευρέως και συστηματικά το εν λόγω δίκτυο. Οπότε αυτό ίσως να πυροδοτήσει διάφορες αντιδράσεις, αν όχι «αποσχίσεις» από τη στενή κομματική πελατεία του Ερντογάν, ο οποίος, αν και παραλληλίζεται από διάφορους φανατισμένους ένθεν κι ένθεν ως δικτάτορας, είναι δημοκρατικά εκλεγμένος με μεγάλη πλειοψηφία, να υπενθυμίσω.

1003594_10202743134475997_346488346_n

Μπορεί η πολιτική του στάση, οι αποφάσεις, η φρασεολογία που υιοθετεί το τελευταίο διάστημα να μην μας αρέσουν, να μην συνάδουν με το κράτος δικαίου ή τις δημοκρατικές διαδικασίες όπως τις απολαμβάνουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο τουλάχιστον, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ήρθε στην εξουσία με βίαιο τρόπο ή ότι δεν εκφράζει την πλειοψηφία του τουρκικού λαού. Και επειδή πολλοί μιλάνε βεβιασμένα, αν όχι απερίσκεπτα, στην Ελλάδα για αντικατάστασή του, καλό θα ήταν να έχουν υπόψη τους τόσο ότι οι φερόμενοι αντικαταστάτες του προς το παρόν δεν είναι και ότι καλύτερο για τα ελληνικά συμφέροντα, όσο και ότι την όποια «διαδοχή» ή απαλλαγή Ερντογάν θα την αποφασίσει ο τούρκικος λαός στην κάλπη κι όχι, μόνον ή αποκλειστικά, σε «οδοφράγματα» ή «οδομαχίες». 

Μην παίζουμε με τη φωτιά, λοιπόν, πόσο μάλλον όταν είναι δίπλα μας. Μπορούμε να εκφράζουμε τις ενστάσεις μας, τις παραινέσεις μας, τις ενοχλήσεις μας, να παίρνουμε σαφή θέση απέναντι στα πράγματα, αλλά δεν είναι ανάγκη, χωρίς καν να έχουμε μιλήσει και με άλλες προοδευτικές, δημοκρατικές δυνάμεις στην Τουρκία, να το παίζουμε «μάγκες» και «παντογνώστες» στην περιοχή.  Αυτά είναι επικίνδυνα παιχνίδια που πρέπει να τα αποφεύγουμε, πάση θυσία, έχω την αίσθηση.

10001348_10202743136556049_1713096707_n

Όσον αφορά, πάλι,  το δεύτερο ερώτημα, θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί πριν βγάλουμε αυθαίρετα συμπεράσματα, πόσο μάλλον εν θερμώ. Και για να γίνω πιο σαφής:  όσοι παρακολουθούμε από κοντά κι όχι ευκαιριακά ή λόγω συγκυριών τις πολιτικές εξελίξεις στη γείτονα, είχαμε ήδη από καιρό πολύ ανησυχητικές ενδείξεις όπως και αποφάσεις σχετικά με τον έλεγχο της δημόσιας έκφρασης/τοποθέτησης στην Τουρκία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι πιο πρόσφατες τροποποιήσεις στο νόμο 5651 σχετικά με το διαδίκτυο, που ψηφίστηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2014 και οι οποίες περιορίζουν την ελευθερία της έκφρασης και το δικαίωμα των πολιτών για πρόσβαση στην πληροφόρηση, ενώ δίνουν τρομακτικές εξουσίες στην κρατική επιτροπή ελέγχου τηλεπικοινωνιών και επικοινωνιών. Εκτεταμένα ρεπορτάζ [19. kathimerini.gr], καταγγελίες διεθνών σοβαρών οργανώσεων [20. 12mars.rsf.org], ευρωβουλευτές [21. europarl.europa.eu] έχουν ασχοληθεί και ασχολούνται ενδελεχώς με το ζήτημα της ενίσχυσης της λογοκρισίας στο internet και  τον κυβερνητικό έλεγχο του Διαδικτύου στην Τουρκία [22. en.wikipedia.org].

Γνωρίζουν, λοιπόν, όσοι πρέπει και θέλουν να γνωρίζουν. Οι αφορισμοί ποτέ δεν έλυσαν τίποτε. Αντιθέτως η στενή παρακολούθηση των όποιων νομικών και πολιτικών εξελίξεων, όπως και η διεύρυνση και στήριξη  των όποιων συνομιλιών με την Τουρκία είναι το κλειδί.

1912363_10202743135676027_520629352_n

Άλλωστε ήδη τα διεθνή μέσα συγκλίνουν στο ότι διέξοδος μπορεί  να φανεί πάλι με πρωτοβουλία του Ερντογάν και άρση της απαγόρευσης. «Ο υπουργός Βιομηχανίας Φικρί Ισίκ είπε πως εάν το twitter μπλοκάρει ορισμένους λογαριασμούς ή ορίσει «αντιπρόσωπο» στην Τουρκία «η διαμάχη μπορεί να επιλυθεί», ενώ σκόρπιες φωνές στα τουρκικά ΜΜΕ έχουν ήδη αρχίσει να υπονοούν ότι η απαγόρευση εξαρχής δεν ήταν νόμιμη -και άρα, εννοείται, άρση της δεν θα συνιστά υποχώρηση» [23. in.gr].

Ίδωμεν, λοιπόν. Τίποτε δεν τελείωσε ακόμη. Αναμφίβολα μια εξαιρετικά αρνητική απόφαση, η οποία δεν βοηθάει ένθεν κι ένθεν. Κανείς δεν βγαίνει κερδισμένος. Και σίγουρα όχι ο τουρκικός λαός. Γι’ αυτό (α) προσοχή στις κρίσεις μας, (β) στήριξη των χρηστών του Διαδικτύου μέσω της Κοινωνίας των Πολιτών και διεθνών παρατηρητών, (γ) πίστη στα αντανακλαστικά όσο και αλληλεγγύη στη στάση των δημοκρατών στη γείτονα. Η δημοκρατία, η ελευθεροτυπία και η ελευθερία έκφρασης άλλωστε είναι πολύ περισσότερα από hashtags, δεν νομίζετε;

Σχόλια

By | 2014-03-22T03:00:16+00:00 22 Μάρτιος, 2014|
RADIO CHAT